همه ما پر از حرفیم ....
همه از حروف بافته شده ایم ...
پر از گفتگوهای درونی...
پر از وسوسه و آرزوهای پایان ناپذیر...
زیرا به {من}تبدیل شده ایم ...
در حالی که از او {خداوند}هستیم ...
در او و بااو وبرای او هستیم ...
اما غافل از حضوراو می باشیم ...
بیدار شو و
خود را رها کن و تسلیم او باش
تا به سکوت ذهن دست یابی
زمانیکه به مقام سکوت رسیدیم ..
آغاز شنیدنی دیگر است .
شنیدن حرفهای خداوند
در خانه خداوند ...
زیرا این خانه خانه دوست است
که به بتکده تبدیل شده است
بت های درونش را بشکن
تا در سکوت خانه دلت
حضورش را دریابی
تنها در این صورت
آتش های درونت
به گلستانی ابراهیمی بدل میشود
{استاد شاهد}
نظرات شما عزیزان:
B.A 
ساعت5:54---5 آبان 1393
اين سكوت رو من خودم تجربه كردم واقعأ كار سازه.